SOKAK

Sakin

Yalnızlık ikimiz için de iyi değil
savaşlardan sonra
Gözyaşlarının döküldüğü denizler bizi boğmadan
susarak yürüyemeyiz birbirimize

Kalpten bir ev yaparsın kendine
boşluğuyla sevinçlerinin
Seni daha çok seveceğime söz veremem
çünkü sözler kendiliğinden olan şeyler değildir, bazen...

Sen zaten benimle doğan bana dönüşen
sana doğan ve seninle ölen ben
Kimine göre bu dünyada gerçek sevgi yoktur
yağmur damlalarına dönüşen insanlar da

Ben içimdeki sıcak ürpertinin nedenini biliyorum
bu yüzden herkesten daha yalnızım
ve seninleyim

Zaman boşluğu

Seninle birlikte sanki daha önceden varmışız gibi
Herkesle tükenen bizle nefes alan bir son
Neden zamanın dışında bir hikayeyle ve yıldızlarla ilgili bu hayat
Sonsuz bir dünya mümkün değilken hiçbir şeye sınır çizemiyorum
Yok oluyorum bir saatin içinde
Seni bulamayacağımı düşünerek

Henüzenvil

Işıklar mavi sarı -// Sabahlar // nefret ettiklerimiz // güçlü kelimeler //- Benziyoruz // Tanışmıyoruz // Durup bakıyorsun -// Olmayacaklar // zayıf // umutlar // güçlü //- Nasıl olursa // Çoğu zaman // Düşünmüyorum // Dinlemiyorum -// İnsanlık // çok uzak // birbirlerine' // çok uzaklar //- Maharet ardında // sıcağın boğazından akması gibi --// daha çok // acı //--
Mucizelere inanan insanların olağanüstü karanlıkları olur // henüz karanlık değil -

Yarım

Zamanla yıldızlara doğru sürüklenen bir yalnızlığın içine düşüyorum
mutluluğu nasıl öylece terkedilmiş buluyor insanlar
bir yalanın ışığı mı kamaştırıyor gözlerimi
yoksa yalanlarıyla mı avunuyor diğerleri
kimin gerçeğiyle uyanacaksın uykundan
ruhunun asırlar boyu aç dirilişi
seni yine yenecek mi
farketmeden serin bir havada
ellerini kim bırakacak
zor akşamlardan zor günlere
usanmadan uyanacak mıyız

Şans

Zaman kaybetmedim. Her şey daha iyi olabilirdi' ile alakası yok. Pişmanım. Ne için olduğunu bilmeden. Hissettiğim tek şey bu. Zamanla parçalara ayırdığım, tamamladığım ve ilk kez anladığım gerçek bu. Yoluna koyamadığım işler ve düşüncelerle elimde kalan azıcık şey yada çoğu şey ile birlikte bu. İnsanları sevmiyorum. Onlarla aram hiç iyi olmadı. Umarım bir sonraki hayatımda duvar olarak inşa edilirim yaratılanlar tarafından. Şanslıysam elbette. Şanssız olduğum zamanlardaki gibi.

Dönme

İçimde dolaşan kanın sıcaklığı kadar yakın ve uzak hatıralar
öyle bazen etini bile unutuyor insan
terkedilmek ne zormuş gidememek neden diyememek
yanılgıları geri veremiyor insan
yalnızken ve suçluyken daha kolay

Dağınık cümleler

Bilimin sonsuzluk içinde yaklaşamayacağı başka bir trans hali
Sevmenin mümkün olmadığı fakat herkesin ona ihtiyaç duyduğu bir zaman dilimi
Dünyanın zalimce davrandığı, hayatların neredeyse tamamının yok olup gittiği bir kent
Kendine muhtaç olduğun fakat içten içe başka biri olmayı istediğin bir serüven bu
Okyanusun ortasında rotası olmayan karanlık bir gemi seyir halinde
Rüzgarın olmadığı böyle bir gecede gözlerine değen tek şey nefesin

Pembe gökyüzü

Pembe bir gökyüzünün altında kendini güllerin istilasından az evvel kurtarmış bir kadın gecenin karanlığına kan sürüyordu. Biraz daha yorgun olabilirdi belli ki savaşı tarafınaydı. Gücünü bir derede yıkamıştı. Denize ulaşamayan bir kir yığınıydı içi. Solmuş ve hançerlenmiş gözleri her gün ve gece aynı düşü görmekten yorgun düşmüştü. Zavallı bir müzik çalıyordu kaldırımda ilerlerken parmak uçları. Yanından geçenler ve hayatındaki kimse duymuyordu o müziği. Birazdan ölecek ve kimseye şikayet etmeyecekti. Yalnız kadın pembe bir gökyüzünün altında bütün renklerden vazgeçmeye gidiyordu daha başka renkler için.

Bitmeyen yaz

Sokaklarda yalnız başıma
uzayan yollar değil ömür boyunca
sessiz
ve tersine tozu dumana katmış bir ayrılışla
bitmeyen bir yaz gibi içimde geceler günler

Şahane şeyler

Büyük ve mutlu bir dünya olamazdı
başka başka renkler
çöl tatilleri
korku hikayeleri
ve en muhtaç dürtülerin sebep olduğu diğer bütün gereksiz ama şahane şeyler de
olamazdı yüzün ellerin
bir ayna karşısında
sonunda yine kendine dönen makara
ve sözleri seyrelmiş ipler üzerine
olamazdı yalnızlık
gözlerinin seni her defasında yanıltmış olduğu gerçeği
bir nevi yoksunluk
boş yüzler
anlamsız yükler
olamazdı böyle bir kader
sensin yaşadıklarının sebebi

Şu an

Öyle bir an işte
isimleri unutacak kadar
kabul ettiğin an
yüklerini indirdiğin
öfkeyle fırlattığın taşların kafana geri döndüğü an
batırdığın gemilerden denizin çekildiği an
çıplak olduğun o an
ne için ağladığını unuttuğun an
sevmiş olduğunu anladığın
hiçbir şeyin olması gerektiği gibi olmadığı an
şu an

Güneş'e

Saf ve temiz bir yıldızın ağırlığında ezilmeni istiyorum
bulutların yalnızca senin üstüne ağlamasını
canımı yaktığın günden ikimizden birinin sonuna kadar gecenin seni her gün aldatmasını
ışığının sönmesini, soğumanı, seni sen yapan ne varsa kaybetmeni istiyorum. Benim gibi.

Dünyadaki her şeyin susmasını, dünyadaki her şeyle birlikte susmayı istiyorum
acı çekerken bile kafamı toplayamıyorum
terkedilmiş bir yalnızlık bu biraz
istememiştim kimse gitsin

En acı günün yıllar sonra hatırındaki görüntüsünü seçtirmezken sana göğsüne gelip öyle bir ağırlık koyar ki hayatta güzel olan ne varsa hepsini yok etmek istersin
Şimdi seni değil acıyı hatırlıyorum

Zevksiz bir damağın içine yerleşen tümörden daha elverişli olamazdın
O gece korkularınla ve inancımı bir daha hatırlayamayacağım anılarımla gittin

Olduğundan öteye gidemeyecektin
biliyordum

Geç saat

Seni her halinle seven bir yaratığın farkına varmamış olman senin için bütün akşamları hiç yapar. Kaderin ve bir gün mutlakaların uğurlamaları seni aksine rüzgarla dağıtır. Toz ve bir bulut şeklini tamamen değiştirdiğinde ölmek istediğin insana dönüşürsün. Bütünlüğün seni paramparça ederken hayalini kurduğun düş olmaktan çok geç kalınmış bir gerçeklik olur ve artık saatin bir kıymeti yoktur hastalanmış düşüncelerinde.

Yerden yere

Kırmaya çalışıyorum kalbimi
o kadar hızlı fırlatıyorum ki yere katmanlarına ayrılmış renkli bir fotokopiden çok daha fazlasını görüyorum şimdi bakınca içine çökmüş ziftin tepesinden
Kırmaya çalışıyorum göğsümden yukarısına zikretmiş tüm insanların kinini
Tutup uzaya fırlatıyorum gözlerimi o son bakışlar parçalansın diye
yerden yere
gökyüzünden senin yüzünden
belki hiçbir yere çarpmadan
hiç var olmamış gibi yada yok olmuyor işte
tek parça hala

Biz yalnız olmayalım

İçimden taşan bir dünya kelime var ama içimdekileri anlatacak bir kelime yok
Bu belki sonra unutulur ama asla öylesine olmaz, biliyorum, biliyorsun
Bir mutsuz ok bir mutsuz yayı geriyor
Mutsuzluğumun on ikisindeyim. Doruğundayım hayatın
Daha iyi günleri de oldu mahvımın. Fakat şimdi doruğundayım
Tam tersini anlatmaya çalışmıyorum. Sadece bu soğukluk daha yüksekte hissettiriyor
Bir şey değişmeyecek
Dalların kımıldayacak yaprağı yok. Yüzün olmasa çarpacak yeri yok rüzgarın
Yıldızlar yalnız değil, su yalnız değil, dünya yalnızken hiçbir şey yalnız değil.
Tam tersini anlatmaya çalışmıyorum. Çünkü bu zorbalık ikimize de yeter
Biz yalnız olmayalım

Les louches

Cette ville s'est éparpaillée sur moi
Les arbres abandonnent leur patrie sans se renverser
Ne pas pousser! Je tombe de mon péché

Serin ol

Seni düşünmek istemiyorum.
Umut etmek istemiyorum.
Karanlık sokakları ve yağmuru sevmek istemiyorum.
Herkes gibi ben de güneşli günlerden nasibimi almalıyım.
D vitamini eksikliğim olmamalı benim.
Tüpleri kırarken elimi kanatmamalıyım.
Becerikli ve anlayışlı olmam gerek öte yandan.
Sana benim gibi biriyle daha önce tanışıp tanışmadığını sormamalıyım mesela,
Kibirimden sorduğumu düşünebilirsin halbuki tamamen aptallığımı onaylama çabam bu benim.
Özür dilerim konuşmaya başlayınca bazen sonunu getiremiyorum.
Böyle zamanlarda genellikle saçmalarım.
Bu sefer öyle yapmayacağım. Serin ol.

Üşüme ama.

Böyle iyi

Böyle iyi

Çünkü gerçekten inanırsam, kendime kızmadan, kayırmadan, aşağılamadan, ağlamadan, beni sevenleri sevmeyi deneyerek, uzaklaşmadan, gerçekten, terk etmek için gelmeden ilk defa, son defa yıkılarak belki, korkmadan, sadece seninle, burada, her şey gibi, aynı ya da ne fark eder, böyle iyi.

Karşımda oturuyor olman, nefesinin bana çarpması iyi.

Elimi tutmana gerek yok. Beni anlama gerek yok. Yağmur yağıyor. İçimize kilitlemişiz gündelik zırvaları. Gerçekler soluyor havayı. Islanıyor yalanlar. Tüylerim ürperiyor. Soğuk bir yudum geçiyor boğazımdan içimde kanım kaynıyor.

Senin dokunuşun soğuk, sevgin sıcak
Böyle iyi

Siyah

Seninle gecenin doruğundayız

soğuk ve karanlık

Kar yağıyor

kar siyah, etraf karanlık

Sözlerin bir şarkıyı anımsatıyor

şarkı siyah, sen karanlık

Yalnızdım, sen yoktun diyorum

sesin siyah, kulaklarım karanlık

Benzemiyoruz kimseye

ayna siyah, yüzün karanlık

Bir gün sen de beni seversin

düş siyah, umut karanlık

Bunca sevgi varken

Şairin de dediği gibi bunca yoksulluk varken...
fakat umarım deli bir sevda düşer yüreğine
Yüreğin yalnızlığın hapsinden kurtulur
Kuş olur uçar yada ağaç olur kök salar ne fark eder
İnsan sevdiğini bulduktan sonra bunca yoksulluk ne fark eder!
Bir ölüm fark eder. Saklan
Yanlış anlama beni. Umarsız değilim
Belki diyorum birlikte temizleriz dünyanın pisliğini
İçimizde bunca sevgi varken...

Kabul et

Neden hep daha uzağa gitmek isteriz?

Bir nedeni yoksa bile yaşamın bir nedeni olmalıydı insanın

çünkü zalim olan bizdik aslında

nedenlere sığınmadan

Neden böylesin? diye soranlara cevap vermeye üşenmekten kendimize zalim olduk

sustuk

hep bir yerlere sığındık

sığmaya çalıştık küçük kalplere

Yerimiz yok

bu yüzden hep uzaklara gideceğiz

hayallerimiz hep yarım kalacak

gerçekleşmesine ramak kalmışken

Kendimizle barışmak için büyümek yetmeyecek
hep çocuk kalacak dertlerimiz
yeter artık büyü diyenler
kaç yaşındasın utan diyenler olacak

Zaman tüm ağırlığıyla ezecek seni
üstünden bir dünya geçecek
doğal afetleri dahil
kabulleneceksin

Olmayacak

Ben sizler gibi olamam
Aranızda barınamam
Boğulurum
Biliyorum yine çekip gitmek isteyecek canım
Gözlerimi kör edecek dizginleyemediğim heveslerim
Belki bir gün hata yapmaktan vazgeçerim diyeceğim yine
Belki bir gün gerçekten mutlu olmak için giderim
Olmayacak
Oturduğum yerden kalkamayacağım
Mutsuzluktan boğulacağım
Yeniden aranızda olmak isteyeceğim
Sesinize hasret fakat yüzünüzden tiksinerek isteyeceğim sizi
Beni görmezden gelmek elinizde
Çocuk hayallerim hala benimle

Haksızlık

Aşık olacağımız adamlar öldü
Geride kalanlara haksızlık değil bu
Biri geldi seni seveceğini söyledi
O dakika vurdular onu
Zannediyor musun bir sana haksızlık ettiler
Bir düşünsene, ben hem öldüm hem öldürdüm

Akşam

Sen yenildiğinde de akşam olur
Savaş devam ederken
Öldüğünde yada
Akşam gene olur

Bilmem neden

Neden geceleri tüm duyguların çıplak kaldığını bilen var mı?

Neden böylesin?

Hala gri akşamüstleri var
Gözlerimdeki hüznü silemezsin

Yok gibi

Gördüğün gibiyim
Bıraktığın gibi
Anlatamadığım gibi
Hiç olamayacağım gibi
Her şeyi olduğum gibi
Bir maceraya atıldığım gibi
Anılarımdan korktuğum gibi
Görmezden geldiğin gibi
İçimi gördüğüm gibi

Bir bağlayıp bir çözdüğüm
gibi

Şimdi olduğu gibi
Bir daha olmayacağı gibi
Laf olsun diye değil
Lafım olsun diye
Ben gibi değil
Sen gibi