Ziyan

Bir pencereden atıyorum kendimi
Salık vermişler kıyın bütün aşklara
Ziyan olan sana kavuşamadan geçen zaman
Önemi yok iki dudak arasından çıkmış ölüm

Gideceksen durmam

Bilmezsin insanın yalnızlığı uyandığında daha zordur
Çünkü gece uyutur, gece kandırmaların bir yolunu bulur
İnsanlar ne kadar mutlu, ne kadar paramparça
Bense uyurken yalnızım, yürürken yalnızım, konuşurken yalnızım, yaşarken yalnızım

Akşamüstü yalnızsan

Peki ya vedalaşamadıklarımız? Şu son sözü söyleyemediklerimiz? Sokağın birinde sonra görüşürüz diye ayrıldığımız insanlar? Pişmanlıklarımızla çekip gittiler. Şimdi neredeler?

Yalnız olan var mı?

Nasıl üzüldüğümü anlatamam
Hep en kötüsünü düşünüp iyi halime sevinmekten yoruldum
Duygular sarsıcı ve sıradan değil onlar
Biliyorum yine sis çökecek sokaklara
Sis pencerelerime cüretlenecek
Kimse arayıp sormayacak beni
Kimsesiz öleceğim

Nazan Öncel - Ay

Yine Yalnızlık

Canım işe gitmek istemiyor. Kitaplar beni hiç ilgilendirmiyor. 
Canım hiç okumak istemiyor, ama birisi bana okusa dinlerdim. 
Her şeyi konuşarak yapmak istiyorum. Konuşarak yazı yazmak, konuşanları dinlemek... 
Şu sıralar en çok sesleri seviyorum. En çok seslere ihtiyacım var. Müzik veya insan sesleri. 

Tezer Özlü

Yalnızsan bunu çok iyi anlarsın.

Zaman Yiter

Şimdi durduk yere telaşlanacak ne vardı
hükmüne nal salacak
Bir ikindi hayal et benimle
gri ama sıcak

Çok şey söylerim fakat senin gibi biri olamam
Söylediklerim beş para etmez çünkü

Yalnızlık

Bunu her zaman düşünürüz öyle değil mi?

fakat bir yalnızlık şiiri ile bitirmeliyiz bu çok düşünceli hali:

I tell her I am untethered,

a balloon that can drift at any

moment, traceless, into space

and that this is my loneliness

David Swanger

Yalnızlığımda yalnız olmadığım hissi veren şeyleri sevdim ben

Son nefesi çekip
son yudumu içtiğinde
en sevdiğin şarkıyı bile dinlemek istemezsin

Bir sabaha karşı filmi başlar
onunla uyursun